Saturday, August 29, 2009

คุณกำลังกลัวความรัก?




"ความรัก คือ การทิ้งความกลัวไป"
คำกล่าวที่มีความหมายดีๆ นี้ดูสวยงาม

แต่อาจจะยากแก่การลงมือทำ จริงๆ
ในสายตาของบางคน . . .
ที่ยังไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องความรักมาเลย
หรือคนที่เคยผ่านประสบการณ์เลวร้าย
จากความรักมาแล้ว

ที่เป็นอย่างนี้ อาจเพราะพวกเขารู้สึกว่า . . .
การนำตัวเองเข้าไปพัวพันกับความรัก
ก็เหมือนกับการเสี่ยง . . .



เสี่ยงที่จะถูกปฏิเสธ ถูกทำให้ผิดหวัง . . .
ถูกทอดทิ้ง . . .
และทำให้เจ็บปวด
จึงเป็นที่มาของความรู้สึก . . .กลัวความรัก
แม้ความรักอาจไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต
แต่มันก็มีค่า . . . ต่อการมีชีวิตอยู่
เป็นแรงบันดาลใจให้เราทำอะไรได้มากมาย
อยากบอกกับคนที่ยังกลัวความรักว่า . . .

ไม่ผิดหรอกที่คุณจะกลัวมัน
เพราะอย่างน้อยคุณก็รู้ตัวเองดีว่า . . .
กลัวควมรัก
ต่างกับคนที่วิ่งหนีความรัก
และเฝ้าหลอกลวงตัวเองว่า . . .

มีความสุขดีแล้วกับการอยู่คนเดียว
ไม่จำเป็นต้องพบเจอ
และสร้างกำแพงขึ้นมาปิดกั้นตัวเอง
เพราะกลัวจะต้องรักคนอื่น แต่ลืมนึกไปว่า . . .

ถึงเราจะหนีมันอย่างไร
ก็หนีไม่พ้นหรอก
พราะความรักมันอยู่ในใจของเรา

จะหนียังไงมันก็เจ็บปวดอยู่ลึกๆ
แล้วคุ้มหรือเปล่ากับการต้องหลอกตัวเองไปเรื่อยๆ อย่างนั้น

หนทางของความรัก
มันอาจจะไม่ได้เป็นภาพที่ชัดเจน
ให้เราเดินไปได้สะดวกหรือง่ายๆ
แต่สิ่งที่รออยู่ที่ปลายทางนั้น ก็มีค่ามากพอ
ที่จะกวักมือเรียกเราให้เดินเข้าไปหา
แทนที่เราจะวิ่งหนีมัน
ก็เปลี่ยนมาเป็นเตรียมตัวเองให้พร้อม
เวลาที่จะต้องไปเจอกับมันดีกว่า

เหมือนกับเวลาที่เราออกเดินทาง
ก็เตรียมเสื้อกันหนาวไปบ้าง
เผื่อเจออากาศที่หนาวเย็น
เสื้อกันฝนหยิบไปหน่อยก็ดี
เผื่อหยิบมาใส่เวลาที่ฝนมันตก
หยูกยาก็ติดไปบ้างนิดๆ หน่อยๆ
พอปฐมพยาบาลตัวเองเบื้องต้นเวลาเจ็บไข้

แต่ถ้าเดินทางออกไปแล้วโชคร้าย
ต้องสะบักสะบอมกลับมาก็ไม่เป็นไร . . .

รักษาตัวเองใหม่
เผื่อออกเดินทางในครั้งต่อไปก็เท่านั้นเอง

แต่เชื่อมั้ยว่า . . . การเดินทางครั้งต่อไปของเรา

มันต้องดีกว่าครั้งแรกอยู่แล้วล่ะ . . . ว่ามั้ย . . .?

Friday, August 28, 2009

ยังจะรอเธอเสมอ… แม้เวลาจะเปลี่ยน





ทำไมเวลาที่เราชอบใครซักคนนึง มันถึงยากเย็นขนาดนี้นะ

ยากเย็นที่เราไม่สามารถที่จะเดินด้วยกัน

ยากเย็นที่ไม่ได้คุยกัน

ยากเย็นที่จะต้องแม้กระทั่งแอบมอง

มันลำบากมากนะเธอรู้รึเปล่า

ลำบากที่ต้องซ่อนความรู้สึกออกมาทางสายตา

กลัวว่าเธอจะเกลียดกัน

กลัวว่าถ้าบอกไปแล้วมันจะกลายเป็นเรื่องเศร้า

แล้ววันนึงฉันก็ตัดสินใจที่จะบอกเธอไป...

แล้วสิ่งที่ฉันคิดไว้ก็เป็นจริงเค้าปฏิเสธฉัน

เค้าบอกว่าไม่ได้รังเกียจ แต่ไม่อยากคบใคร



ฉันเสียใจกับคำแรกที่เค้าบอกออกมาแต่ฉันยังดีใจ

ที่อย่างน้อยเค้าก็ยังไม่ได้คบใคร

หลังจากนั้น ฉันไม่คุยไม่มองหน้าเค้า 1 อาทิตย์

ฉันตัดสินใจ ที่จะตัดใจจากเค้า แต่ทำไม่ได้

ฉันโทรไปหาเค้า เค้าเหมือนเดิมทุกอย่าง ไม่เปลี่ยน

ยกเว้น เค้าคุยเก่งขึ้น จากที่ไม่ค่อยคุย

ฉันดีใจมากเลย ตอนนี้ก็เดือนแล้ว

เมื่อไหร่น้าที่เค้าจะรับรักเราซะที


จริงที่เวลาเรารักใครเรายอมทุ่มเททุกอย่าง

จริงที่เวลาเรารักใครเราคอยมองเค้าตลอดและ

จริงที่เรารักใครแล้ว

เราจะคอยเป็นกำลังใจคอยยิ้มเมื่อเค้ายิ้ม

คอยเศร้าใจไปกับเค้าในเวลาที่เค้าเศร้าและรอคอยวันที่เค้าไม่มีใคร



ขอเธอจงรู้ไว้ว่า..

ที่ไหล่ของฉันจะคอยต้อนรับ

ที่มือของฉันจะคอยโอบกอด

และทุกคำพูดฉันจะคอยปลอบโยนเธอตลอดไป